AKTUALNOŚCI
WYDARZENIA
Informacja z 28.05.2026 r.
Pod koniec maja w Sadzie Doświadczalnym Instytutu Ogrodnictwa – PIB w Dąbrowicach stwierdzono objawy zarazy ogniowej na gruszach. Objawy tej choroby to zamieranie pędów wraz z pojawiającymi się charakterystycznymi wyciekami bakteryjnymi (Fot. 1–3). Głównym źródłem rozprzestrzeniania się tego patogenu są porażone zeszłoroczne pędy, gdzie na pograniczu zgorzeli bakterie przeżywają zimę. W miarę pojawiania się sprzyjających warunków atmosferycznych i sprzyjającej fazy wzrostu rośliny, bakterie rozprzestrzeniają się i porażają młode pędy, prowadząc do ich szybkiego zamierania. Intensywność porażenia w dużym stopniu zależy od skuteczności zabiegów ochronnych w poprzednim sezonie wegetacyjnym. Rozprzestrzenianiu się choroby sprzyjają podwyższona temperatura, wilgotność oraz opady w końcowej fazie kwitnienia. W takich warunkach bakterie w wysiękach bakteryjnych mogą rozprzestrzeniać się na kolejne pędy i drzewa. Ponadto owady zwabione słodką wydzieliną bakteryjną mogą przyczyniać się do rozprzestrzeniania się choroby. Kolejnymi potencjalnymi drogami infekcji mogą być rany i naturalne otwory w roślinie, a także zakażone narzędzia stosowane do przycinania pędów. Z tego powodu ważne jest prowadzenie lustracji w celu oceny skuteczności stosowanych zabiegów ochronnych w poprzednim sezonie oraz zabiegów stosowanych do końca kwitnienia. Porażone pędy powinny być jak najszybciej usuwane, narzędzia dezynfekowane, a miejsca cięcia zabezpieczone. W razie potrzeby można stosować środki ochrony roślin dopuszczone do stosowania w trakcie fazy rozwoju owoców oparte na substancjach czynnych, takich jak: proheksadion wapnia, wodorotlenek miedzi czy tlenochlorek miedzi lub szczep bakterii Bacillus amyloliquefaciens. Ocena stopnia występowania choroby jest istotna także ze względu na opracowanie strategii przygotowania roślin przed kolejnym sezonem wegetacyjnym.

Fot 1-3. Objawy zarazy ogniowej na pędach gruszy (Fot. T. Maciąg)